tirsdag den 29. juli 2008

Eitt ár

Í gær var dagurinn sem mér hefur kviðið svo fyrir. Í fyrra kveið mér líka fyrir honum en það var allt annar handleggur.

Ég vaknaði með aukaslög og alveg ferlega skrýtin. Hins vegar hugsaði ég bara jákvætt til þín allan daginn og svei mér þá ég er alveg viss um að þú sendir mér einhvern kraft. Þegar ég kom heim var bréf sem beið eftir mér, þetta var svar frá menntamálaráðuneytið þar sem þeir voru að svara kærunni minni. Pabbi þú sagðir mér alltaf að taka ekki nei sem gilt svar ef mér þætti það ekki rétta svarið, ég hef lagt fram svo margar kærur undanfarið til að fá rétt á að klára námið mitt að hálfa væri nóg.

Loksins loksins sagði ráðuneytið að það hefði sent bréf til háskólans og mælt með að ég fái að klára þetta, það er nátturlega ekki 100% svar þar sem háskólinn þarf að svara mér, en hey þetta er 99% örruggt.

Ég GÆSaði þetta pabbi, fyrir þig. Nú þarf ég bara að taka á öllu sem ég hef, læra non-stop þar til prófin eru og GÆSa þau líka.

Elsku pabbi minn, ég sakna þín alveg ótrúlega mikið
Takk fyrir auka orkuna sem þú sendir mér í gær

kv. dóttir góð

lørdag den 26. juli 2008

2 dagar

Í dag eru 2 dagar þangað til ár er liðið síðan þú kvaddir okkur. Ég er ennþá svo reið sjálfri mér að hafa ekki verið á landinu þegar þú kvaddir. Ég vildi bara að ég hefði fengið tækifæri á að vera hjá þér, að geta sagt bless við þig, haldið í hönd þína, látið þig vita hversu frábær pabbi þú varst.

Mér finnst alveg hræðilegt að þú hafir ekki haft neinn hjá þér, í aðgerðinni sagði líkami þinn bara stopp og gat ekki meir. Já sumt er bara ekki hægt að gæsa.

Í dag ætla ég að fara í bæinn, ég ætla að kíkja í smá kaffi til Magga og fjölskyldu. Maggi vill ekkert halda uppá afmæli sitt eftir tvo daga og það skil ég mæta vel, ég vona bara að það sé núna en ekki alltaf.

Strákarnir ætla svo að fá að kíkja á leiðið þitt, Victor hefur frá svo mörgu að segja og þegar hann kemur að leiðinu þínu samkjaftar hann við þig. Ég vona að þú sjáir það, mér er sagt að hann samkjaftar eins og móðurin :) Ef guttarnir eru svo í réttu skapi ætlum við að kíkja með blóm í heimsókn til mömmu þinnar, mér finnst alltaf svo notalegt að heimsækja hana, hún er svo saklaus í sínum eigin heimi.

Á 17.júní missti Victor Kári blöðru sína og var mjög súr, en svo alltí einu skælbrosti hann og sagði að nú hefði afi fengið blöðru sína og ætti flottustu Spiderman blöðruna hjá Guði. Hann saknar þín mikið og talar mikið um þig, ég hef kennt honum að ef hann lokar augun og ímyndar sig þig þá geti hann í raun og veru átt tíma með þér. Nokkrum dögum eftir 17.júní lág hann á gólfinu skelliskelli hlæjandi með lokuð augun, viti menn hann sá þig valhoppa um skýin með Spiderman blöðruna sína.

Elsku pabbi minn þú snertir okkur öll svo mikið, ég hef aldrei kynnst manni sem hefur haft svona jákvæð áhrif á marga. Það tala allir um góðmennsku þína, smitandi hláturinn þinn og hvað þú sýndir öllum mikinn áhuga.

Gvuð hvað ég gæfi mikið fyrir bara 1 dag með þér aftur

þín dóttur

torsdag den 24. juli 2008

Að búa til minningar

Nú þegar ég sit og lít tilbaka um æsku mína þá standa uppúr margir hlutir. Ég get sko ekki kvartað undan henni, vá hvað ég fékk mikla ást og umhyggju. Bæði mamma og pabbi hafa alltaf sýnt að þau elski mann og þyki óendanlega vænt um mann. Það var aldrei langt í hrósið hjá pabba, ég man svo vel eftir mér þegar ég var nýbyrjuð í skóla, nýorðin 5 ára og sest á skólabekk í Ithaca, NY og pabbi varð ekki þreyttur á að sitja og þylja fyrir mig stærðfræðidæmin og láta mig æfa hugarleikfimi. Þegar ég sit hér og loka augunum sé ég alveg pabba fyrir mig, með sitt stóra skegg, skælbrosandi að segja við mig aftur og aftur frábært, flott hjá þér, alveg rétt, sko stóra stelpan mín. Ég efast um að pabbi gerði sér grein fyrir því þá, en svona hrós sem ég fékk í gegnum árin gerðu mig að manneskjunni sem ég er í dag. Ég hringdi ALLTAF strax í mömmu og pabba til að láta þau vita um einkunnir mínar í gegnum tíðina, og ekki vantaði að maður fann á tóninum að þau voru ánægð og sátt við árangurinn.

Maður sá líka alltaf á svipnum að pabbi var stolltur af manni, það bara sást strax. Þegar Jakob Ingi fæddist komu hann og mamma inn til mín og þá skein þessi þvílíki stollti svipur af þeim báðum, aumingja pabbi var kófsveittur og svei mér þá ég held að það hafi tekið meir á hann en mig að fæða þetta barn :)

Eitt er víst, minningarbankinn minn er stór,mikill og fullur af góðum minningum því er ég ómetanlega þakklát. Ég get bara óskað þess að mér takist að búa börnunum mínum eins gott heimili og ég fékk sem barn, og þau geti síðar meir verið ánægð með sinn minningarbanka :)

Þessir dagar eru þungir og erfiðir, ég reyni að hugsa bara jákvætt alla daga, en það er svo hræðilega erfitt þegar maður hefur ekki klett til að halla sér að þegar á móti blæs. Ég finn samt svo vel fyrir nærveruna hans pabba og ég veit að hann vakir yfir okkur og fylgist með börnunum stækka og dafna.

kv. dóttir góð

fredag den 18. juli 2008

Erfiðir dagar

Ég ætlaði mér upphaflega að blogga mikið hér til að heiðra mininguna hans pabba, en orkuleysi hefur ollið því að ég hef ekki bloggað eins og ég vildi fyrst.

Árið hefur verið okkur öllum erfitt, mun erfiðara heldur en ég bjóst við. Oft er stutt í tárin og stundum finnst mér eins og höfuð mitt sé að springa þá af sorg og grátverkum.

Fyrst vildi ég ekki gráta mikið, vildi ekki að pabbi "sæi" hversu illa okkar liði, en svo heltekur sorgin mig og hver dagur getur verið ansi erfiður.

Fyrir ári síðan var í pökkunar hugleiðingum og nokkuð spennt yfir að flytja heim og fá tækifæri til að hjúkra og sinna pabba, innst inni vonaði ég svo heitt að hann myndi sigra ljóta krabban. Því miður náði þetta aldrei að vera að veruleika, pabbi kvaddi okkur öll mun fyrr en nokkur hefði átt von á.

Dagurinn nálgast hratt, ég hef ekki verið mikið fyrir að halda í svona daga, tel að maður eigi ekki að halda upp á sorgardaga, frekar að reyna að hylla þá og gleðjast yfir góðu hlutina sem við áttum saman. En í þetta sinn finnst mér það hræðilega erfitt, ég hefði átt að vera halda upp á 1 árs brúðkaupsafmæli, Maggi bróðir á afmæli og næg tilefni til að gleðjast og skála saman.

Já 28.júlí 2008 átti að vera viðburðarríkur dagur, það var hann, bara á allt annan hátt en ég hafði vonast til.

Hvenær kemur sá dagur að ég kemst í gegnum heilan dag án þess að fella tár og næ að vakna án þess að það bergmáli í höfuð mitt rödd Magga að segja "pabbi er dáinn" ??

Elsku pabbi minn ég sakna þín svo mikið, ég gríp enn í síman reglulega og ætla að hringja í þig og spjalla við þig, mikið hlakka ég til að hitta þig aftur.

þín dóttir
Kristín